Let op: Tweakers stopt per 2023 met Tweakblogs. In
dit artikel
leggen we uit waarom we hiervoor hebben gekozen.
Lenovo en onderdelen
Twee en een half jaar geleden dacht ik als student verstandig te zijn door een zakelijke laptop te gaan kopen. Mijn redenatie hierbij is: Ik gebruik het ding iedere dag, dus het ding moet stevig zijn, goed typen en het liefst voorzien zijn van on-site service. Om die reden heb ik in september 2019 een ThinkPad X1 Extreme Gen 2 gekocht.
Op een paar irritaties na ben ik eigenlijk heel tevreden over het ding. Het toetsenbord is fijn, het ding heeft power genoeg, het scherm is goed en het geheel zit erg stevig in elkaar. Toen er een trilling in de behuizing zat, had ik binnen twee dagen een monteur op locatie om de laptop te repareren. Ideaal wat dat betreft. De nadelen zitten hem hoofdzakelijk in de koeling die eigenlijk niet opgewassen is tegen de combinatie van een Intel Core i7-9750H en een NVIDIA GTX1650.
Een paar maanden geleden begon de ergernis echter. Het gebeurt steeds vaker dat ik de laptop inschakel met een accu die nog rond de 50% zit en het ding uit het niets uitvalt, waarna hij bij het inpluggen aangeeft dat de accu leeg is. Ik heb al meerdere keren de BMS via Lenovo Vantage gekalibreerd, maar dat mag geen baat hebben. Kortom, het werd tijd voor een nieuwe accu.
Mijn gedachte was eigenlijk heel simpel. Het is een dure, zakelijke machine, dus ik zou gewoon bij Lenovo een originele accu moeten kunnen kopen. Op support.lenovo.com kun je bij onderdelen zoeken tot je een ons weegt. Je zult ze wel vinden, maar een ingebouwde accu kopen? Vergeet het maar! Lenovo verkoopt ze online niet aan je. Dus toen maar Lenovo Support in Nederland gebeld en bij de Think support line uitgekomen. Hier mijn verhaal uitgelegd, aangegeven dat ik weet dat de accugarantie maar een jaar is en dat ik gewoon een accupakket wil kopen. Een accu vervangen is bij deze machines overigens een fluitje van een cent. Je hebt alleen een Philips schroevendraaier en een iFixit opening tool nodig. Lenovo gaf aan dat zij mij de accu niet konden verkopen en zij verwezen mij door naar hun partner voor onderdelenverkoop. Dat bedrijf heet Flex en is te vinden op "lenovopartsales.com". Hier een accu proberen te bestellen, maar je moet daar een BTW-nummer invullen en als je dat niet kunt een mail sturen. Dus natuurlijk heb ik netjes een mail gestuurd om uit te leggen dat ik een particulier ben en een accu wil kopen. En natuurlijk kreeg ik het antwoord dat zij mij geen accu konden verkopen, omdat ik geen bedrijf ben. De klantenservicemedewerker van Flex stuurde mij nog twee websites waar ik het kon proberen, maar ook die partijen bleken alleen bestemd te zijn voor bedrijven.
Kortom, ik kan via de officiële kanalen gewoon geen accu kopen! Daar word ik aardig boos van. Al helemaal, omdat dit een zakelijke laptop is die mij enorm veel geld heeft gekost. De machine heb ik ook nog eens direct bij Lenovo als consument gekocht. Geen grijze handel of wat dan ook. GreenCell heeft voor mijn type accu ook geen accu liggen, dus nu blijft voor een originele accu alleen nog de optie "Chinees via eBay" over. Ik kan hier dus echt met mijn hoofd niet bij. Ik betaal extra geld, omdat ik een stevigere, duurzamere machine wil hebben en vervolgens weigert Lenovo om mij zoiets simpels als een accu te verkopen. Dus leuk dat dit soort machines dan makkelijker te repareren zijn dan de MacBooks van deze wereld, maar je hebt er alsnog aardig weinig aan als de fabrikant vervolgens weigert om je een simpel slijtage-onderdeel te verkopen.
Mijn volgende laptop wordt waarschijnlijk een Framework Laptop, omdat ik de ruwe power van een Intel H CPU niet meer nodig heb. Het grootste voordeel van Framework is mij nu wel duidelijk. Het is niet dat de machine veel makkelijker te repareren is dan een ThinkPad, maar ze verkopen je in ieder geval de onderdelen. Repareerbaarheid is een stuk minder waard als je niet via de fabrikant aan originele onderdelen kan komen.
Op een paar irritaties na ben ik eigenlijk heel tevreden over het ding. Het toetsenbord is fijn, het ding heeft power genoeg, het scherm is goed en het geheel zit erg stevig in elkaar. Toen er een trilling in de behuizing zat, had ik binnen twee dagen een monteur op locatie om de laptop te repareren. Ideaal wat dat betreft. De nadelen zitten hem hoofdzakelijk in de koeling die eigenlijk niet opgewassen is tegen de combinatie van een Intel Core i7-9750H en een NVIDIA GTX1650.
Een paar maanden geleden begon de ergernis echter. Het gebeurt steeds vaker dat ik de laptop inschakel met een accu die nog rond de 50% zit en het ding uit het niets uitvalt, waarna hij bij het inpluggen aangeeft dat de accu leeg is. Ik heb al meerdere keren de BMS via Lenovo Vantage gekalibreerd, maar dat mag geen baat hebben. Kortom, het werd tijd voor een nieuwe accu.
Mijn gedachte was eigenlijk heel simpel. Het is een dure, zakelijke machine, dus ik zou gewoon bij Lenovo een originele accu moeten kunnen kopen. Op support.lenovo.com kun je bij onderdelen zoeken tot je een ons weegt. Je zult ze wel vinden, maar een ingebouwde accu kopen? Vergeet het maar! Lenovo verkoopt ze online niet aan je. Dus toen maar Lenovo Support in Nederland gebeld en bij de Think support line uitgekomen. Hier mijn verhaal uitgelegd, aangegeven dat ik weet dat de accugarantie maar een jaar is en dat ik gewoon een accupakket wil kopen. Een accu vervangen is bij deze machines overigens een fluitje van een cent. Je hebt alleen een Philips schroevendraaier en een iFixit opening tool nodig. Lenovo gaf aan dat zij mij de accu niet konden verkopen en zij verwezen mij door naar hun partner voor onderdelenverkoop. Dat bedrijf heet Flex en is te vinden op "lenovopartsales.com". Hier een accu proberen te bestellen, maar je moet daar een BTW-nummer invullen en als je dat niet kunt een mail sturen. Dus natuurlijk heb ik netjes een mail gestuurd om uit te leggen dat ik een particulier ben en een accu wil kopen. En natuurlijk kreeg ik het antwoord dat zij mij geen accu konden verkopen, omdat ik geen bedrijf ben. De klantenservicemedewerker van Flex stuurde mij nog twee websites waar ik het kon proberen, maar ook die partijen bleken alleen bestemd te zijn voor bedrijven.
Kortom, ik kan via de officiële kanalen gewoon geen accu kopen! Daar word ik aardig boos van. Al helemaal, omdat dit een zakelijke laptop is die mij enorm veel geld heeft gekost. De machine heb ik ook nog eens direct bij Lenovo als consument gekocht. Geen grijze handel of wat dan ook. GreenCell heeft voor mijn type accu ook geen accu liggen, dus nu blijft voor een originele accu alleen nog de optie "Chinees via eBay" over. Ik kan hier dus echt met mijn hoofd niet bij. Ik betaal extra geld, omdat ik een stevigere, duurzamere machine wil hebben en vervolgens weigert Lenovo om mij zoiets simpels als een accu te verkopen. Dus leuk dat dit soort machines dan makkelijker te repareren zijn dan de MacBooks van deze wereld, maar je hebt er alsnog aardig weinig aan als de fabrikant vervolgens weigert om je een simpel slijtage-onderdeel te verkopen.
Mijn volgende laptop wordt waarschijnlijk een Framework Laptop, omdat ik de ruwe power van een Intel H CPU niet meer nodig heb. Het grootste voordeel van Framework is mij nu wel duidelijk. Het is niet dat de machine veel makkelijker te repareren is dan een ThinkPad, maar ze verkopen je in ieder geval de onderdelen. Repareerbaarheid is een stuk minder waard als je niet via de fabrikant aan originele onderdelen kan komen.
Tracking is een groter probleem dan ik dacht
Ik probeer tot nu toe zoveel mogelijk rekening met mijn privacy te houden bij het kiezen van de diensten die ik gebruik. Bij sommige diensten lukt het mij heel goed om ze volledig te negeren, zoals Facebook. Bij andere diensten lukt het niet, omdat deze diensten toch te essentieel zijn in mijn dagelijks leven, zoals de Google zoekmachine. Ik ben van Google Android naar Apple iOS overgestapt om minder vaak Google over mijn schouders heen te laten kijken. Daarnaast gebruik ik op mijn iPhone geen enkele app van Google en open ik YouTube in de browser, waar AdGuard overheen draait om third-party trackers en advertenties te blokkeren. Daarnaast kies ik op mijn laptop voor Firefox met enhanced tracking protection ingesteld op "strict" en de Facebook Container geïnstalleerd.
Toch schrok ik afgelopen donderdag best wel van de reden van de gebeurtenis van dit nieuwsbericht:
nieuws: Fout in Facebook-sdk liet iOS-apps waaronder Spotify en Tinder crashen
Hieruit bleek dus dat Spotify data naar Facebook verzendt via de "login met Facebook"-knop, ook al klikt de gebruiker niet op die knop. De SDK blijkt op Android data als het advertentie-ID te verzenden naar Facebook, alleen al door het aanwezig zijn van deze knop. Een link in de reactie van Tweaker "Cyb" maakt duidelijk dat hiermee Facebook dus aan de hand van een advertisement-ID weet welke applicaties ik als persoon gebruik:
https://privacyinternational.org/node/2498
Het schijnt dat de knop zonder gebruikt te worden op Spotify op iOS al data naar Facebook verzendt. Hierop heb ik Pi-hole binnen een Ubuntu LXC-container op de NAS geïnstalleerd en met een regex alle domeinen van Facebook in de blacklist gezet. Mijn vermoeden dat dit ook op iOS gebeurt, bleek dus inderdaad te kloppen. Iedere keer als ik Spotify open, wordt er een DNS-verzoek naar "graph.facebook.com" geblokkeerd.
Ik word hier om meerdere redenen best wel kwaad van. Ten eerste heb ik er bewust voor gekozen om buiten WhatsApp om helemaal niks te maken te willen hebben met het bedrijf Facebook. Ondanks die reden wordt wat ik doe dus alsnog naar Facebook verzonden, zonder dat ik hier ooit toestemming voor heb gegeven. Ten tweede betaal ik gewoon geld voor Spotify. Voor een gratis dienst vind ik het al erg slecht dat Facebook weet dat ik er gebruik van maak en er data over mij naar Facebook gaat, maar voor een dienst waar ik geld voor betaal vind ik het simpelweg onacceptabel. Ten derde herhaal ik nogmaals maar eens: waarom moet er data over mij en mijn apparaat naar Facebook verzonden worden, terwijl ik die knop niet eens gebruik?!
Al met al heb ik dus best veel bezwaren op de "login met Facebook"- knop. Ik ben dan ook van mening dat applicatieontwikkelaars deze knop niet in zouden moeten laden, als de gebruiker hem niet gebruikt. Wanneer dat niet mogelijk is, zouden applicatieontwikkelaars wat mij betreft moeten kiezen voor de privacy van de gebruiker en deze knop uit moeten bouwen.
Update 11 juli 2020:
Gisteren is het dus nogmaals gebeurd dat de Spotify-app crasht, doordat de Facebook SDK ingeladen wordt. Hierop heb ik contact opgenomen met Spotify en daarop een idee in de Spotify Community gepost dat het gedrag van het inladen van de Facebook SDK op iOS gelijk getrokken moet worden met hoe dat op Android wordt gedaan:
https://community.spotify...the-iOS-app/idi-p/4994755
Op Android wordt namelijk de Facebook SDK alleen ingeladen als de gebruiker op Facebook integratie of op de "login met Facebook" klikt.
Toch schrok ik afgelopen donderdag best wel van de reden van de gebeurtenis van dit nieuwsbericht:
nieuws: Fout in Facebook-sdk liet iOS-apps waaronder Spotify en Tinder crashen
Hieruit bleek dus dat Spotify data naar Facebook verzendt via de "login met Facebook"-knop, ook al klikt de gebruiker niet op die knop. De SDK blijkt op Android data als het advertentie-ID te verzenden naar Facebook, alleen al door het aanwezig zijn van deze knop. Een link in de reactie van Tweaker "Cyb" maakt duidelijk dat hiermee Facebook dus aan de hand van een advertisement-ID weet welke applicaties ik als persoon gebruik:
https://privacyinternational.org/node/2498
Het schijnt dat de knop zonder gebruikt te worden op Spotify op iOS al data naar Facebook verzendt. Hierop heb ik Pi-hole binnen een Ubuntu LXC-container op de NAS geïnstalleerd en met een regex alle domeinen van Facebook in de blacklist gezet. Mijn vermoeden dat dit ook op iOS gebeurt, bleek dus inderdaad te kloppen. Iedere keer als ik Spotify open, wordt er een DNS-verzoek naar "graph.facebook.com" geblokkeerd.
Ik word hier om meerdere redenen best wel kwaad van. Ten eerste heb ik er bewust voor gekozen om buiten WhatsApp om helemaal niks te maken te willen hebben met het bedrijf Facebook. Ondanks die reden wordt wat ik doe dus alsnog naar Facebook verzonden, zonder dat ik hier ooit toestemming voor heb gegeven. Ten tweede betaal ik gewoon geld voor Spotify. Voor een gratis dienst vind ik het al erg slecht dat Facebook weet dat ik er gebruik van maak en er data over mij naar Facebook gaat, maar voor een dienst waar ik geld voor betaal vind ik het simpelweg onacceptabel. Ten derde herhaal ik nogmaals maar eens: waarom moet er data over mij en mijn apparaat naar Facebook verzonden worden, terwijl ik die knop niet eens gebruik?!
Al met al heb ik dus best veel bezwaren op de "login met Facebook"- knop. Ik ben dan ook van mening dat applicatieontwikkelaars deze knop niet in zouden moeten laden, als de gebruiker hem niet gebruikt. Wanneer dat niet mogelijk is, zouden applicatieontwikkelaars wat mij betreft moeten kiezen voor de privacy van de gebruiker en deze knop uit moeten bouwen.
Update 11 juli 2020:
Gisteren is het dus nogmaals gebeurd dat de Spotify-app crasht, doordat de Facebook SDK ingeladen wordt. Hierop heb ik contact opgenomen met Spotify en daarop een idee in de Spotify Community gepost dat het gedrag van het inladen van de Facebook SDK op iOS gelijk getrokken moet worden met hoe dat op Android wordt gedaan:
https://community.spotify...the-iOS-app/idi-p/4994755
Op Android wordt namelijk de Facebook SDK alleen ingeladen als de gebruiker op Facebook integratie of op de "login met Facebook" klikt.
Het probleem wat ik heb met nieuwe laptops
In mijn jonge leven heb ik nog niet zoveel laptops gekocht, maar heb ik wel een passie voor elektronica opgebouwd. Hierin heb ik natuurlijk altijd mijn voorkeuren gehad. In het geval van laptops had ik altijd mijn voorkeur voor degelijk gebouwde machines die makkelijk repareerbaar zijn. Vandaar dat ik op dit moment een Lenovo Thinkpad T570 gebruik om te studeren. De redenen dat ik voor die machine heb gekozen, zal ik hieronder toelichten:
Laatst was ik een beetje op het internet aan het neuzen naar laptops die wel erg krachtig zijn, maar wel degelijk gebouwde, zakelijke machines zijn (een beetje in de klasse Dell XPS). Uiteindelijk kwam ik met mijn criteria op 0 resultaten uit. De XPS viel af, omdat het toetsenbord niet makkelijk uit het frame te halen is. Op hetzelfde criterium vielen ook de ThinkPad X1 Extreme en EliteBook 1050 af. Ik heb uiteindelijk geen enkele professionele laptop met die klasse hardware kunnen vinden die wel gewoon de RAM, SSD en WLAN module verwisselbaar hebben en daarbij het toetsenbord los in het frame hebben zitten, waardoor je hem kunt verwijderen.
Ik vraag me dan ook af hoelang het nog zo zal zijn dat wij een machine kunnen krijgen waarbij alles te vervangen is (inclusief het toetsenbord). Ik zie eigenlijk alleen maar de beweging gemaakt worden om onderdelen minder makkelijk vervangbaar te maken. Het enige wat ik er op kan zeggen is dat ik het gigantisch jammer vind.
- De machine is voorzien van een toetsenbord wat makkelijk te verwijderen is. Met het oog op het kunnen schoonmaken van het toetsenbord vond ik dit wel handig. Daarbij tikt het ding ook nog eens erg fijn, waardoor het ook geen straf is om er de hele dag op te moeten werken.
- De laptop is voorzien van een power bridge batterij, waardoor je meerdere batterijen mee kunt nemen en de uitneembare batterij kunt hot swappen zonder dat de machine uitvalt. Bij een power bridge systeem is de laptop namelijk voorzien van twee batterijen (een ingebouwd en een uitneembaar), waardoor dit dus mogelijk is.
- De machine heeft haast alle poorten die ik nodig heb. Hij is voorzien van 4 usb poorten, een HDMI poort, volledige SD-kaartreader, een USB-C poort en een volwaardige RJ-45 poort
- De machine is voorzien van volledig te verwisselen RAM-geheugen en de SSD kan ook makkelijk vervangen worden. Hetzelfde geldt voor de WLAN en WWAN modules.
- De behuizing van de laptop is erg stevig gebouwd, maar toch dun en licht genoeg om elke dag meegenomen te worden.
- Er zit een on-site garantie bij, waardoor ik gewoon Lenovo langs kan laten komen als ik met problemen zit. Ik ben ICT-student, dus dit is voor mij best wel een belangrijk criterium om de downtime in het geval van een defect te kunnen beperken.
Laatst was ik een beetje op het internet aan het neuzen naar laptops die wel erg krachtig zijn, maar wel degelijk gebouwde, zakelijke machines zijn (een beetje in de klasse Dell XPS). Uiteindelijk kwam ik met mijn criteria op 0 resultaten uit. De XPS viel af, omdat het toetsenbord niet makkelijk uit het frame te halen is. Op hetzelfde criterium vielen ook de ThinkPad X1 Extreme en EliteBook 1050 af. Ik heb uiteindelijk geen enkele professionele laptop met die klasse hardware kunnen vinden die wel gewoon de RAM, SSD en WLAN module verwisselbaar hebben en daarbij het toetsenbord los in het frame hebben zitten, waardoor je hem kunt verwijderen.
Ik vraag me dan ook af hoelang het nog zo zal zijn dat wij een machine kunnen krijgen waarbij alles te vervangen is (inclusief het toetsenbord). Ik zie eigenlijk alleen maar de beweging gemaakt worden om onderdelen minder makkelijk vervangbaar te maken. Het enige wat ik er op kan zeggen is dat ik het gigantisch jammer vind.